Czarna Anielica na święta

Skoro już były skrzydła motyla, to dziś postanowiłam zamieścić zdjęcie, które przerobiłam na czarno-białe i dodałam trochę akcentów zainspirowanych zapewne filmem Nosferatu – symfonia grozy z roku 1922. Sam film serdecznie polecam, jeśli ktoś interesuje się historią kina. :) Mi się bardzo podobał i jak tylko znajdę chwilę czasu, to pewnie obejrzę więcej filmów z tych czasów. Dodam jeszcze, że następny Nosferatu, który został nakręcony, jest już z ścieżką dźwiękową ale nie zachowuje już takiego klimatu, co wcześniejszy. Nie będę dawała tu bezpośrednich odnośników, bo film znajduje się na You Tube. Więcej informacji też łatwo jest znaleźć za pomocą wyszukiwarki internetowej. Polecam serdecznie. Zwłaszcza na nadchodzący weekend świąteczny. ;)

Oryginał

Przeróbka

Nie daj się odrealnić

Dziś trochę o technice hdr ale nie będę przedstawiała praktycznych porad, bo jest ich już sporo w sieci. :)
Będzie za to trochę ciekawostek i moich przemyśleń.

Do tworzenia zdjęć hdr potrzebujemy co najmniej 3 zdjęć (niedoświetlonego i prześwietlonego), które pozwolą nam osiągnąć poszerzony zakres tonalny. Pierwsze zdjęcie w technice hdr wykonał Gustave La Gray w roku 1857. Chcąc przedstawić na jednej fotografii morze i niebo, musiał wykonać dwie fotografie o różnym czasie naświetlenia. Do otrzymania pozytywu wykorzystał dwie różne części negatywów (które wcześniej zostały różnie naświetlone).

Le Gray, Grande Vague, Sète, 1857

Dzisiejsze zdjęcia w technice hdr  mogą powstawać nawet z jednego zdjęcia. Szybkość wykonania wiąże się z tym, że nie uzyskamy tak dobrego wyniku, jak przy bardziej tradycyjnym podejściu. Wydaje mi się często, że technika ta coraz częściej ma na celu odrealnienie obrazu. Zdjęcia, takie przywodzą na myśl apokalipsę znaną z filmów science fiction. Hdr może być też dobrym sposobem na oddanie rzeczywistości przy zachowaniu umownego realizmu. Piszę tu o umownym realizmie, bo wiadomo, że na końcowy obraz wpływa wiele czynników (fizycznych, psychicznych a także technologicznych).

Zdjęcie przed korektą

Zdjęcie po korekcie

 

 

 

Zdjęcie przedstawione powyżej wykorzystuje technikę hdr. Starałam się zachować jak najbliższy kontakt obrazu z rzeczywistością, którą miał oddawać. Z lewej zdjęcie początkowe a z prawej po poprawce.

Nie wiem, co Wy myślicie o technice hdr i czy ją wykorzystujecie? Jeśli tak, to w jaki sposób?

Dawno temu...

Dawno temu, kiedy jeszcze Czarne Anielice latały na wolności, stworzyłam motyla. :)
Zbliżające się Halloween zainspirowało mnie do odgrzebania tego zdjęcia. Trochę też dlatego, że tego dnia mam urodziny. Moje życie od dawna związane było z atmosferą śmierci i symbolem Uroborosa. Chociaż na co dzień o tym nie myślę.

Burza

Jedyne zdjęcie, jakie mi się udało zrobić tuż przed burzą. Chociażbym nie wiem jak je przerabiała i tak nie odda atmosfery tamtej chwili. :)

Most Świętokrzyski

Witam serdecznie,

whoops.ogg Jest to moje pierwsze podejście do blogowania. Mam nadzieję, że nie ostatnie. :) Ponieważ lubię robić zdjęcia i interesowałam się rysunkiem, więc obraz jako taki odgrywa ważną rolę w moim życiu. Najwięcej problemów mam z tym, żeby oddać w fotografii to, co spowodowało, że chwyciłam za aparat, by zrobić zdjęcie. Kiedy już wracam polowania, okazuje się, że zdjęcia nie pokazują tego, co mnie urzekło. Dlatego też, mimo wielkiej niechęci do przeróbek, zainteresowałam się korektą owych zdobyczy. Okazało się, że czasem naddany obraz przekazuje więcej z mojego spojrzenia na świat, niż zdjęcie bez korekty. Cały czas się uczę używać jeszcze pewnych narzędzi, co sprawia mi wielką przyjemność. Poniżej znajdują się właśnie takie próby. Zdjęcia pochodzą z wyprawy nad Wisłę.

Po korekcie.

Przed korektą.

Przed korektą.

Po korekcie.